امیرحسین نورعلیان، عنوان قهرمانی مسابقات بدمینتون استان تهران را در سال 1390 در رده سنی نونهالان كسب كرده است. وی دانش آموز مدرسه راهنمایی پاكزاد نیا و ساكن محله نظام آباد است. او بدمینتون را از 7 سالگی شروع كرده است و در هفته 3 روز به تمرین می پردازد. متن زیر خلاصه ای از گفتگوی ما با امیر حسین و مادرش است :



س: در كنار ورزش بدمینتون چه فعالیت های دیگری انجام می دهید؟

ج: به صورت حرفه ای خیر، ولی در اوقات فراغتم معمولاً فوتبال بازی می كنم.

س: آیا در ابتدای كار تصور می كردید تا این حد موفق شوی و تا به حال از ادامه كار نا امید شده ای؟

ج: بله، این قابلیت را در خودم می دیدم، ولی سال اول كه من تازه فعالیت در باشگاه را شروع كردم، بچه ها از من قوی تر بودند، برای مسابقات انتخاب نشدم، آن زمان بسیار ناراحت شدم و حتی یك ماه هم بازی را قطع كردم برای مدتی هم سه ماه تابستان این ورزش را کنار گذاشتم.

س: در مسابقات بین المللی تا كنون شركت كرده ای؟

ج: خیر، در سال 2014 قرار است در ژاپن یك دوره مسابقات زیر 16 سال بدمینتون برگزار شود که احتمالاً در آن حضور می یابم.

س:  امكانات ورزشی محدوده چقدر پاسخگوی نیازتان می باشد؟

ج: متأسفانه با توجه به اینكه امكانات ورزشی در محله ما كم می باشد، در باشگاه شهید شیرودی تمرین می كنم، شهید شیرودی بهترین زمین و برنامه ریزی را دارد، از مربیان خوبی هم برخوردار هستیم، من مجبور می شوم این مسیر را هر بار طی كنم. متأسفانه ساعات تمرین ما كم است یك سالن با 5 زمین در اختیار 20 تا 30 بازیكن قرار دارد و من در هر نوبت كه به باشگاه می روم فقط یك ساعت و نیم می توانم  تمرین داشته باشم، كه این برای یك بازیكن در سطح حرفه ای واقعاً كم است.

نظر مادر امیر حسین را نیز درباره رشته ای كه فرزندشان در آن فعالیت دارد پرسیدیم و مشکلاتی که برای رسیدن او به این مرحله پشت سر گذاشته اند را جویا شدیم که این پاسخ را دادند.

 

متأسفانه در كشور ما فوتبال حرف اول را می زند و بعد كشتی، به ورزش های دیگر اهمیت زیادی نمی دهند، اینقدر هم که برای این ورزش ها هزینه می شود، هیچ ارمغانی هم  برایمان ندارند. در مجله های ورزشی و رادیو و تلویزیون خیلی كم به ورزش هایی مثل بدمینتون می پردازند و از آن نام می برند. «حتی اگر یك زیرنویس تلویزیون در خصوص ورزش بدمینتون و ورزش های امثال آن باشد، بچه ها  كلی ذوق می كنند».