مصاحبه با آقای صادقی قهرمان شنای كشور

پرداختن به افراد مشهور، معتمد و سرشناس محله ها و برقرای تعامل با آنها جهت تقویت هویت محله ها و همچنین برنامه های فرهنگی-اجتماعی در پیشبرد اهداف دفاتر تسهیلگری بسیار سودمند خواهد بود. آقای عبدالرسول صادقی یكی از كسبه های به نام میدان گرگان است كه چند سالی است عنوان قهرمانی شنای پیشكسوتان كشور را بر دوش می كشد. متن زیر خلاصه ای از گفتگوی با ایشان می باشد:

لطفاٌ خودتان را معرفی كرده و بفرمائید چند سال است كه ساكن این محله هستید؟

 «من عدالرسول صادقی اصالتاً از منطقه سرولایت نیشابور هستم، متولد سال 1331و از ده سالگی وارد تهران شدم. یك روز هم مدرسه نرفتم چون پدر و مادر بیماری داشتم كه سرپرستی آنها را برعهده داشتم به همین دلیل از همان كودكی وارد بازار كار شدم. ابتدا خیابان معلم بودیم سپس به خیابان گرگان آمدیم».

-   ورزش را از چه زمانی آغاز كردید و چگونه به قهرمانی كشور دست یافتید؟

« من ورزش را از زمانی كه چهارراه قصر شاگرد كفاشی بودم شروع كردم. در آن زمان صبح ها برای فوتبال پیاده می رفتیم زمین جوجه كشی كه الان به نام زمین شاهین نارمك معروف است. فوتبال را در باشگاه شاهین بازی كردم. پس از ازدواج هم بچه هایم را به ورزش تشویق كردم كه الان هم خیلی خوب ادامه می دهند. چون به شنا علاقه داشتم و از نوجوانی این ورزش را انجام می دادم چند سال پیش تصمیم گرفتم آن را به صورت حرفه ای ادامه دهم و الان چهار پنج سال است كه قهرمان كشور هستم».

وضعیت محله گرگان در اوایل سكونت تان در این محله چگونه بود؟

 «اوایل سكونت در اینجا آب لوله كشی نبود و میراب هر ماه یك بار می آمد و جویها را تمیز می كرد. برق هم خصوصی بود. جاده ها و كوچه ها همه خاكی بودند».

-آقای صادقی مهمترین مشكلاتی كه اهالی محله با آنها مواجهند كدامند؟ «متأسفانه در جامعه ما ازدواج خیلی سخت شده و امیدواریم كه جوانان با این معضلات و مشكلات مبارزه كنند و موفق باشند. قهوه خانه های محله بدترین جای محله ها هستند. از ساعت 7 تا 12 شب جوانان داخل قهوه خانه ها هستند و چون امكانات نیست و من خیلی زجر می كشم باعث می شود تا جوانان به دنبال آن بروند. نه پاركی هست، آپارتمان های كوچك فضای تفریحی نیست. بدترین معضل خیابان گرگان نبود امكانات تفریحی و ورزشی برای جوانان بین 12 تا 20 ساله است. استادیوم ورزشی شهید شیرودی با پول این مردم ساخته شده برای استفاده مردم اما الان حتی پیاده روهای اطراف آن را به بخش خصوصی واگذار كرده اند. هزینه ی ورزش خیلی بالاست و خانواده ها توان آن را ندارند. ورزش باید كاملاً رایگان باشد. در بخش خصوصی رقابت بر سر درآمدهاست و اصلاً فكری برای جامعه نمی كنند».

شما چه پیشنهاداتی برای ببهبود وضعیت موجود دارید؟  «یكی از محله های ورزش خیز محله گرگان است. وقتی كه رفاه و امكانات برای جوانان وجود نداشته باشد نمی توانیم جلوی خلاف آنها را بگیریم. باید اول شرایط را برای آنها فراهم كنیم بعد توقع داشته باشیم كه خلاف نكنند. نمی توانیم به جوانان بگوییم كه چرا سر كوچه ایستاده ای؟ كجا باید بایستد؟ زمانی می توانیم بگوییم كه شرایط تفریح سالم یا شغل برای او فراهم كنیم. اینكه می گویند قلیان فروشی و قهوه خانه داشتن یك شغل است كاملاً در اشتباه هستند. باشگاه ها باید برنامه های تبلیغاتی خوبی برای ترغیب بچه ها به ورزش داشته باشند. تختی به دلیل مردمی بودن و با مردم بودن تختی شد. من صبح های زود و جمعه ها وقت آزاد دارم و اگر قرار باشد در زمینه ورزش به مردم خدمت كنم هر زمانی كه شما بخواهید حاضر هستم. اثراتی كه ورزش كردن در جامعه می گذارد خیلی بیشتر از درآمد شركت نفت است. چرا كه با ورزش از انحراف و هرز رفتن جلوگیری می شود و برخوردهای اجتماعی خیلی بهتر می شود. وقتی بچه ها ورزش كنند در امتحان دادن استرس كمتری خواهند داشت. متأسفانه خانم های جامعه ما برای تلویزیون خیلی وقت می گذارند اما برای ورزش كردن بهانه می آورند. برای مثال می توان گفت ساده ترین شكل ورزش این است كه یك مسابقه دومیدانی بین دو محله یا دو خیابان برگزار نمود. می توان خانم های محله را تشویق كرد برای مسابقه اگر در محلی یك بار مسابقه انجام شود و تنها با یك جایزه خیلی كوچك می توان آنها را تشویق كرد. برای اهدای جایزه هم می توان از شهردار منطقه، ورزشكاران و افراد معروف استفاده كرد تا مردم را تشویق به ورزش كرد.

باید فرهنگ ورزش كردن را در بین مردم ارتقاء داد. مشكلات خانواده ها زیاد است و نمی توانند به ورزش فكر كنند. استخر شهید شیرودی كه الان باید حداقل 400- 500 نفر در آن باشند بیشتر از 200 نفر در آن نیستند نصفشان هم افراد مسنی هستند كه برای آب درمانی می آیند. مدارس فوتبال هم برای كسب درآمد هستند و جایی برای برای آموزش فوتبال نیستند.

محله گرگان یك زمین خاكی كوچك بود كه همیشه در آن مسابقات كاپ گل كوچك برگزار می شد. بهترین جایی كه می توان دوستهای خوبی پیدا كرد در ورزش است. من الان بیشتر از 200 دوست ورزشی دارم. آقای غلامحسنی مظلومی، آقای مایلی كهن، آقای شمسایی، امیر حسین صادقی و ... از ورزشكاران بنام این محله هستند

 به عنوان یك شهروند توقع دارم كه شهرداری محترم همانطور كه خانه های مردم را تملك می كند و اتوبان می كند و شهر را آباد می كند در كنار آن خوب است كه بخشی از این قسمت ها را برای جوانان و نوجوانان تخصیص دهد».

  قاسم رحیمی

دفتر تسهیلگری نوسازی نظام آباد، گرگان و دهقان