تعریف بافت فرسوده

      بافت فرسوده به عرصه هایی از محدوده قانونی شهرها اطلاق می شود كه به دلیل فرسودگی كالبدی، عدم برخورداری مناسب از دسترسی سواره، تاسیسات، خدمات و زیرساختهای شهری آسیب پذیر بوده و از ارزش مكانی، محیطی و اقتصادی پایینی برخوردارند. این بافتها به دلیل فقر ساكنین و مالكین آنها امكان نوسازی خودبخودی را نداشته و سرمایه گذاران نیز انگیزه ای جهت سرمایه گذاری در آن را ندارند.معیارهای تشخیص بلوكهای فرسوده به شرح زیر می باشد:

- ریزدانگی: بلوك هایی كه سطح اشغال بیش از 50 درصد قطعات آن كمتر از200 متر باشد.

-نفوذ ناپذیری: بلوك هایی كه بیش از 50 درصد قطعات آن از معابر(كوچه یا خیابان) با عرض كمتر از 6 متر دسترسی بگیرد.

-ناپایداری: بلوك هایی كه بیش از 50 درصد قطعات آن از لحاظ فیزیكی فرسوده و آسیب پذیر باشند.

 

تبصره : بلوك شهری عبارت است از مجموعه پلاكهای كنار هم كه توسط معابر محصور شده باشد.

 

منتظر خبرهای بعدی ما باشید...